Brak podpisu wychodzi na jaw dzień przed zabiegiem, a nie wtedy, gdy pacjentka siedzi na fotelu

Zabieg estetyczny czy stomatologiczny ma swoją papierową stronę: ankietę zdrowotną, zgodę na zabieg, zgody informacyjne, czasem dokumentację fotograficzną. To nie biurokracja dla biurokracji; to dokumenty, które chronią pacjenta i klinikę w jedynym momencie, w którym mają wartość, czyli zanim cokolwiek się wydarzy.

W praktyce małej kliniki dokumenty zbiera się na miejscu, w pięciominutowym okienku między przyjściem pacjentki a wejściem do gabinetu. To najgorszy możliwy moment: pacjentka podpisuje w pośpiechu, nie czytając; recepcja drukuje wzór, który akurat jest na pulpicie, niekoniecznie najnowszy; a jeśli czegoś brakuje, uzupełnia się „po zabiegu”, czyli często nigdy.

Braki są niewidoczne, dopóki nie staną się problemem. Kontrola, spór z pacjentem, powikłanie, wniosek do ubezpieczyciela: dopiero wtedy ktoś otwiera teczkę i odkrywa, że ankieta jest sprzed dwóch lat, zgoda dotyczy innego zabiegu, a na jednym formularzu brakuje strony. Wartość tych dokumentów jest zero-jedynkowa: komplet albo kłopot.

Do tego dochodzi rotacja wzorów: prawnik zaktualizował zgodę, ale na recepcji drukuje się jeszcze stara wersja z folderu „skany 2023”. Nikt nie wie, od którego dnia który pacjent podpisywał którą wersję.

Poniżej to, jak wygląda praca, zanim cokolwiek zostanie zautomatyzowane.