Klient wypełnia oświadczenia na kanapie w domu, a nie na kolanie w przedsionku

Strzelnica sprzedaje czas toru, a czas toru jest niepodzielny: slot, który zaczął się dwadzieścia minut później, nie odda tych minut wieczorem. Tymczasem procedura wejścia, słuszna i potrzebna, bo bezpieczeństwo jest tu pierwsze, odbywa się w najgorszym możliwym momencie: wtedy, gdy klient już stoi w drzwiach, a jego slot już trwa.

Oświadczenia wypełniane na miejscu to nie tylko opóźnienie. To także jakość: pola wypełnione w pośpiechu bywają nieczytelne albo puste, a przy grupie ośmiu osób z firmy prowadzący strzelanie zamienia się na kwadrans w urzędnika. Segregator z oświadczeniami puchnie, a odszukanie dokumentów konkretnej wizyty sprzed pół roku to praca na godzinę.

Rezerwacje przychodzą zewsząd: telefon w trakcie prowadzenia strzelania, wiadomość na profilu, mail. Część nie trafia do kalendarza, część trafia podwójnie. Do tego dochodzi obsada: który instruktor ma uprawnienia do prowadzenia danego strzelania i czy w ogóle jest dostępny, sprawdza się w głowie, w ostatniej chwili.

Właściciel na końcu miesiąca wie, ile wpłynęło, ale nie wie, jak pracowały tory: które godziny stoją puste, które pękają w szwach, ile slotów zaczęło się z poślizgiem i ile z nich dało się w ogóle sprzedać. Cennik i godziny otwarcia ustawia się na wyczucie.

Poniżej to, jak wygląda praca, zanim cokolwiek zostanie zautomatyzowane.